Nicolaas Tinbergen, en wat ervan rest

Nederlandstalige brontranscriptie, ongewijzigd overgenomen: N.° 1742. Op heden den veertienden Junij Achttien honderd Vier en Vijftig, is voor mij Lid van het Plaatselijk Bestuur van Rotterdam, benoemd Ambtenaar van den Burgerlijken Stand, in het huis der Gemeente, verschenen: Simon Cornelis Tinbergen, van beroep Borstelmaker, oud Drieëntwintig [?] jaren, wonende Franschestraat 10-435, welke mij heeft verklaard dat op den twaalfden [?] dezer des middags ten twaalf ure, ten zijnen huize is geboren een kind van het mannelijk geslacht, uit Marrigje den Boer, van beroep zonder, wonende mede aldaar, zijne huisvrouw. welk kind zal genaamd worden Nicolaas. De genoemde verklaring is geschied in tegenwoordigheid van Pieter Stolk, van beroep Borstelmaker, oud drieëndertig [?] jaren, wonende Zwaanshals 14-73, en van Johannes Verhoef, van beroep Borstelmaker, oud achtentwintig jaren, wonende Jodenlaan 13-379. En heb ik hiervan deze akte opgemaakt, welke na voorlezing door den vader, de getuigen en mij is onderteekend. [signatures:] S.C. Tinbergen — P. Stolk — J. Verhoef

N° 1172. Op heden den veertienden November achttien honderd zeven en zeventig, zijn voor ons, Ambtenaar van den Burgerlijken Stand der Gemeente Rotterdam, verschenen, tot het aangaan van een huwelijk … Nicolaas Tinbergen, oud drie en twintig jaren, timmerman, geboren en wonende alhier, meerderjarige zoon van Simon Cornelis Tinbergen, borstelmaker en Marietje den Boer, zonder beroep, beide wonende alhier — en Alida Koot, oud zes en twintig jaren, dienstbode, geboren en wonende alhier, meerderjarige dochter van Anthonius Koot, overleden, en Willemina Johanna Vermeulen, zonder beroep, wonende alhier … [handtekeningen onderaan:] N Tinbergen · A Koot · S C Tinbergen · M den Boer · H C v.d. Graaf · L C Speelman · [P] Dunk · [ambtenaar] [boven de handtekeningen:] … hebbende de moeder der Bruid verklaard zulks niet te hebben geleerd [= kon niet schrijven].

N° 6756. Op heden den tienden December achttien honderd twee en negentig … verschenen: Maria Koot, huisvrouw van Christiaan Kiefel … van beroep verloskundige, wonende alhier, welke ons heeft verklaard, dat op den achtsten dezer … des voormiddags te [een] uur in een huis aan de eerste Lombardstraat alhier, is geboren een kind van het mannelijk geslacht, uit Alida Koot, zonder beroep, huisvrouw van Nicolaas Tinbergen, architect, wonende beiden alhier, welk kind zal genaamd worden Arie Cornelis ———

☞ De ondergeteekende heeft hiermede de eer, aan hare geachte clientèle te berichten, dat de door haren Echtgenoot, wijlen den Heer W. VAN HATTEM J.J.zn. hier ter stede gedreven Timmermansaffaire onder de firma „J. J. VAN HATTEM & ZOON" door haar is overgedragen aan den Heer N. Tinbergen S.C.zn., dien zij als haar opvolger beleefdelijk aanbeveelt.     Wed. W. VAN HATTEM J.J.zn.,         VAN MEYGAARDEN. ——— Naar aanleiding van bovenstaande advertentie, neemt de ondergeteekende de vrijheid zich beleefdelijk aan te bevelen, met de verzekering, dat hij niets onbeproefd zal laten om zich het vertrouwen, aan zijnen voorganger zoo ruimschoots geschonken, waardig te maken.     N. TINBERGEN S.C.zn. Rotterdam, 1 Januari 1888.     (5)

[titel, midden boven, in geconstrueerde blokletters:] VERANDA'S „BETHESDA" [kopjes boven de drie opstanden, van links naar rechts:] ZIJAANZICHT — VOORAANZICHT — DOORSNEDE [kopjes boven de twee plattegronden onderaan:] PARTERRE — 1ᴱ ETAGE [maatvoering, met potlood/pen bij de onderdeelen in de doorsnede:] 0.20/0.25 [?] (pijl naar de goot) · 12/35 · 0.20/0.20 [?] · kesp 18/26 · 12/15 · 13/16 [?] [schaalregel onder de plattegronden:] SCHAAL 1 ᴀ 50 [handschrift rechtsonder, binnen het kader:] Behoorende bij de aanvrage van Regenten van het Gesticht Bethesda aan de Oostmaaslaan Nº 12. d.d 19 Dec 1901. [handteekening, direct onder het kader, groot en met onderslinger:] N. Tinbergen [paars/violet stempel, rechtsboven — het eerste woord wordt doorsneden door de kaderlijn van de teekening:] BEHOORT BIJ BESLUIT VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN ROTTERDAM VAN DEN (met de hand, in rood:) 24 Januari 1902 № (rood:) 189 DE SECRETARIS DER GEMEENTE [handteekening secretaris, in zwarte inkt, dwars over de doorsnede-teekening:] [A.?] W. J. Heijmans (zoo gelezen; niet met zekerheid) [in rood, onder/naast die handteekening:] l⁰ (waarschijnlijk "loco", d.w.z. loco-secretaris — niet met zekerheid leesbaar) [ronde inktaanteekening, rechts boven het stempel:] bij in[b?]: W[?] / [cijfergroep]/1 (dezelfde ronde griffie-aanteekening staat op alle vijf de andere bladen van deze reeks; de afkorting is op geen enkel blad met zekerheid te lezen) [zijwaarts geschreven in de rechter benedenhoek, buiten het kader:] 189. [in de plattegrond "PARTERRE", linksonder: een geteekende windroos/noordpijl, zonder tekst.]

Omschrijving behoorende bij de aanvrage d.d. 24 Sept. 1902. voor den bouw van een Heerenhuis a/d Mathenesserlaan. Het huis zal worden gebouwd op een terrein a/d Mathenesserlaan Kadastraal bekend Sectie B Nº: 8308. en wordt begrensd. ten Oosten door het eigendom van den Heer H. A. van Baak. ten Noorden aan de eigendom van. te Westen aan de terreinen van de Maatschappij van Grondbezit en ten Zuiden aan de Mathe- nesserlaan. De inrichting van het huis is voor een familie en is op bijgaande teekening duidelijk aangegeven. Het wordt gebouwd door en voor rekening van adressant. [rechts, boven de handteekening:] Rotterdam. 24 Sept. 1902. [handteekening, groot, met lange onderstreping:] N. Tinbergen [paars stempel, linksonder:] BEHOORT BIJ BESLUIT VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN ROTTERDAM VAN DEN (met de hand, in rood:) 21 October '02 № (rood:) 3050 DE SECRETARIS DER GEMEENTE [handteekening:] [A.?] W. J. Heijmans (zoo gelezen; niet met zekerheid) — [in rood daarnaast:] l⁰ (waarschijnlijk "loco") [ronde inktaanteekening, rechts naast de derde regel:] bij in[b?]: W[?] / 0523/2 (afkorting niet met zekerheid leesbaar) (Opmerking bij regel 8: de zin "ten Noorden aan de eigendom van." is door de schrijver onvoltooid gelaten — er staat geen naam achter.)

Omschrijving (onderstreept) voor den bouw van een Heerenhuis aan de ~~s'Gravendijkwal~~ (doorgehaald; er boven geschreven, in lichtere inkt: Mathenesserlaan [?]) met bijbehoorende teekeningen in duplo en kadastrale Kaart. Het terrein is volgens bijgaande Kaart Kadastraal bekend. Sectie B nº 8309. Het terrein grenst ten Noorden aan de eigendom van den Heer. . . . . . . . . ten Westen aan de eigendom van de Maatschappij van grondbezit. . . . . . . . ten Oosten. aan de eigendom van den Heer Eijl [?]. . . . . . . . . ten Zuiden aan de Mathenesser- laan eigendom der gemeente. Het pand op bijgaande teekening voorgesteld wordt ingericht voor een bewoner en bevat de verschillende vertrekken die op teekening duidelijk zijn aangegeven met derzelver hoogte en verlichting. Het pand wordt gebouwd voor rekening van ondergeteekende onder leiding en door N. Tinbergen alhier. [rechtsonder, in dezelfde hand als de tekst:] Behoorende bij de aanvrage. d.d 15 Mei 1902. [handteekening, in een andere, zwaardere hand:] H. A. van Baak [paars stempel, linksonder:] BEHOORT BIJ BESLUIT VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN ROTTERDAM VAN DEN (met de hand, in rood:) 24 Juni 1902 № (rood:) 1834 DE SECRETARIS DER GEMEENTE [handteekening, zwarte inkt:] J. J. Tavenraat [?] (zoo gelezen; de familienaam is niet met zekerheid te lezen) [ronde inktaanteekening, rechtsboven, over het woord "Heerenhuis" heen:] bij in[b?]: W[?] / 4570/2 (afkorting niet met zekerheid leesbaar) (De regels met "ten Westen / ten Oosten / ten Zuiden" beginnen met een rij losse punten, de gebruikelijke herhalingsteekens voor "Het terrein grenst".)

[paars stempel, bovenaan:] BEHOORT BIJ BESLUIT VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN ROTTERDAM VAN DEN (met de hand, in rood:) 2 Januari 1903 № (rood:) 21 DE SECRETARIS DER GEMEENTE [handteekening, zwarte inkt:] Heijmans [?] (zoo gelezen; niet met zekerheid) [ronde inktaanteekening, rechts:] bij in[b?]: W[?] / 1069/2 (afkorting niet met zekerheid leesbaar) Omschrijving behoorende bij de aanvrage d.d 3 December 1902. van de firma Hendrik v/d Vijver. om over te gaan tot het maken van een Erker aan hun pand gelegen aan de Oostzeidijk hoek Admiraliteitstraat. Nº. 312 en 5 De Erker wenscht men aan te brengen aan de gevel aan de admiraliteitstraat. in plaats van de twee lichtkozijnen belendend aan de gevel hunner fabriek en wel op de Eerste etage. Het geheel is zamengesteld van hout met toepassing van ijzeren balken voor de dragende gedeelte, de uiterste maat. van de lijstversiering bedraagt 1.05 c.M². [zoo geschreven; bedoeld is 1,05 m] Een en ander voorge- steld op bijgaande teekening [rechts, onder de tekst:] Rotterdam 3 Decemb⁰ 1902. Firma. Hendrik v/d Vijver. [daaronder, tweede handteekening met onderstreping:] [H?] v.d Vijver.

Stadsnieuws. Een jubileum in het bouwbedrijf N. Tinbergen S.Czn. Onder de Rotterdammers, omstreeks het jaar vijftig van de vorige eeuw geboren, zijn de mannen te zoeken, die — elk naar zijn aard en op de hem toegevallen plaats — de merkwaardig snelle ontwikkeling onzer stad hebben bewerkt. Zij vormen een type apart, dat, al maakte het de leuze : „Rotterdam woonstad mogelijk, door den drang er van nauwelijks beroerd wordt. Zij hebben de koopstad aan de Maas nooit anders dan als werkstad gekend en omdat de arbeid van jongens-af hun levensdoel was, vonden ze, voor zoover ze ontspanning behoefden, die slechts in het besturen van instellingen van openbaar of bijzonder nut, waren ze tevreê met hun stad, zooals die als 't ware onder hun handen groeide. Zelfs al waren of werden ze rijk, dan nog liet hen de weelde koud, waar hun den tijd ontbrak om er van te genieten. Schoon heeft dat onvermoeide werken de meesten niet gedaan, nu nog vindt men zelfs de rijksten dezer generatie aan het hoofd van grootere en kleinere bedrijven, neemt heel het geslacht nog een eerste plaats in naast zijn opvolgers. Wil men zeggen, dat de eerbiedwaardige werkkracht dezer mannen weinig voet heeft gegeven aan de fijnere geneugten van geest en gemoed, dan valt daarbij te bedenken, dat het niet aangaat hen deswegen den smaak er voor te ontzeggen, waar het slechts gebrek aan tijd en gemoedsrust was, wat velen hunner tot geheel eenzijdige, maar in die eenzijdigheid bewonderenswaardige werkers maakte. Voor elk dezer krachtige vijftigers staat even vooraan in het leven der stad, maar komt er één door de omstandigheden een oogenblik in 't licht der publieke belangstelling, dan valt er aan hem doorgaans het karakter van heel het type aan te wijzen, slaat een hulde aan hem op al de anderen terug. Men vindt de werkers van dit geslacht in alle kringen, in alle bedrijven en de kroniek-schrijvende courantier, die van vele huldigingen getuige is, weet beter dan wie ook, wat deze stuwers der Rotterdamsche energie hebben teweeg gebracht. Want niet deze werkers konden alleen doen, wat ze wilden. Rondom zich hadden ze arbeiderskrachten, die ze een emplooi en een richting gaven, werklieden van lager of hooger rang, nauw verbonden aan het bedrijf van den patroon. Zooals gezegd valt op de beteekenis dezer mannen meest bij jubilé's het volle licht, en een opmerkelijk geval van zulk een man in zulk een taak, vraagt op den 1sten Januari belangstelling. Ditmaal in het bouwbedrijf, vijf-en-twintig jaar geleden toch kwam de heer N. Tinbergen aan het hoofd der firma J. J. Van Hattem en Zoon; later toen één dezer zonen deelgenoot werd, de heer N. Tinbergen en Zoon geworden. Acht man van het timmerliedenpersoneel zullen dan een kwart eeuw bij hem in dienst wezen en als medejubilarissen zijn feest meevieren. Op en d'op Rotterdammer is de heer Tinbergen, in een door Rotterdam geworden gezin gevormd. Aan de oud-Rotterdamsche schaafbank staande in de werkplaats die nu de zijne is, en niet als dilettant, heeft de „Academie” hem in de winteravonden de gelegenheid gegeven om zijn gave te ontwikkelen, zoodat hij nauwelijks man, van achter de bank weg naar hooger plaats in het leven greep. En wat hem gemakkelijk viel met het certificaat, dat het Academiebestuur hem in den vorm der groote zilveren medaille uitgereikt had, en wel voor een door hem ontworpen concertgebouw. Dat het onderwijs van den architect van waarde was geweest, kon de heer Tinbergen spoedig toonen, toen hij als architect den Oostzeedijk een drietal heerenhuizen te bouwen kreeg, die zelfs nu — verre ter wille van de daar sterk veranderde straat — nog een goeden indruk maakt die indertijd in alle soberheid deftige woonhuisarchitectuur vertoont. Als medewerker van den architect Wijk had de heer Tinbergen het bouwwerk aan de Passage geleid, één voor dien toen buitengewoon omvangrijk ingewikkelde bouwerij, maar later ging hij tijdelijk op heel ander terrein. Rotterdam kreeg zijn eerste drijvend dok; en daarvoor moesten teekenaars wezen. Maar op het gebied der ijzer-constructie waren er die veel minder thuis, zoodat men een werktuigkundig onderlegden bouwkundige gaarne daarvoor aannam. Met een ander, als aandeel[?] leidde hij het werk aan de Nieuwehaven, met evenveel durf heeft de heer Tinbergen de details geteekend van het eerste Rotterdamsche ijzeren droogdok, hetwelk voor leek als een kist moge uitzien, maar inderdaad — als al zulke dokken — gevaarte bevat als van een spoorwegbrug. Voor een ingenieur is het bouwen van een droogdok een belangwekkend werk, maar de constructeur staat voor zoovele nieuwe vraagstukken bij de kolossale ijzerconstructiën, dat zeer zeker de teekenaars, die zulk een werk voor de vele details zorgen, niet voor een kleinigheid verantwoordelijk zijn. Behalve de zwaarte van het materiaal waarmede gewerkt wordt, moet nimmer vergeten worden, dat zulk een gevaarte niet alleen hecht en sterk wezen moet, maar dat het ook de zwaarte van het schip moet dragen, dan eens half ondergedompeld in het water en daarna geheel vrij, zoodat de wand van geen tegenstand hebbend dan van de lucht. Alles moet hecht en sterk wezen, maar erbij lenig om weerstand te kunnen biên aan de persing van de schoorbalken opzijde, als een hevige wind het schip in 't droogdok opgenomen, ter zijde drukt. Wel heeft de ingenieur ook in deze de richtlijnen te ontwerpen, maar de teekenaars moeten de bijzonderheden nagaan of hier of daar bij de constructie zich geen zwak punt voordoet, of er rekening gehouden is met het uitzetten en krimpen van het zware materiaal, dat moet kunnen werken zonder de kracht van de geheele constructie te benadeelen. Vond de tweede teekenaar later in Amerika als ingenieur een eervollen weg gebaand, nog lang bleef ook de heer Tinbergen met de ijzerconstructie in relatie, toen hij, na korten tijd werkens op waterleidinggebied, emplooi vond als hoofdopzichter bij den bouw van den Grooten Schouwburg aan de Aert van Nesstraat. Dat de bekwame en ervaren bouwtechnieker daarbij ruinschoots te doen gehad heeft tusschen den jongen architect en een paar lastige aannemers, is voor elk, die iets van deze dingen weet, te veronderstellen, maar te begrijpen is het ook, dat iemand onder zulke omstandigheden zeer veel leert, niet alleen in deugdelijke praktijk, maar ook in de vaardigheid van den omgang met menschen, zoo noodig voor het hoofd van een bouwbedrijf als dat van de firma N. Tinbergen en Zoon. Wel ontwerpt de architect in groote trekken en wanneer de teekeningen op tijd zijn ingeleverd, komt hij zich van tijd tot tijd overtuigen van de vorderingen, die het werk maakt, maar de hoofdopzichter is de man, die bij alle voorkomende geschillen te beslissen heeft, die zonder dralen moet verklaren: zoo zal er gewerkt worden, die oplossing van die moeielijkheid is de beste en wanneer die der aannemers door force majeur niet gewoon door kan werken, moet trachten toch het werk door te laten gaan ook al is deze of gene partij niet op tijd, niet op tijd de natuursteen heeft afgeleverd of een andere zending niet voldeed aan de gestelde eischen. Want bij de snelle uitbreiding der groote steden is de bouwerij weliswaar vanzelf sterk betrokken geweest, maar ze heeft volgens veler oordeel, die haar zagen, van karakter goeddeels veranderd. Het beroep van aannemer, een halve eeuw geleden nog maar in de windsels, heeft zich langzaam maar zeker geplaatst in een makelaarschap tusschen de ambachtsbazen en de architecten met hun opdrachtgevers. Geld verdiende men er niet aan, wanneer hoofdzakelijk de kwaliteit van het geleverde werk is hem goed genoeg als ze maar niet slecht genoeg is om te worden afgekeurd. En naast den aannemer staat de bouwer, die evenals schoen- of kleermaker, somwijlen bidder of kastelein was, en die zich nog minder om de traditiën van het werk bekommerde, als het maar goedkoop is, is 't hem altijd nog goed genoeg. Toch in enkele, meerendeels oudere, zaken is men het bouwvak blijven beoefenen zóó, dat te allen tijde goed werk kon geleverd worden; zoowel waar dit zichtbaar bleef als daar waar het uit het gezicht verdween, nog meer noodig was. Niet altijd en overal wordt dit kwaliteitswerk op prijs gesteld, de beste Rotterdamsche namen leest men op de slechtste huizen hier en daar, maar er is toch nog een flink getal menschen in alle bevolkingskringen, die den goeden raad van den bekwamen en van trouwen bouwkundige, het goede werk van zijn arbeiders weten te waardeeren. Onder die had men Van Hattem. Van Hattem en Zoon haar klanten en de heer Tinbergen heeft ze niet alleen weten te houden, maar zelf in verscheidenheid van werk doen toenemen. Veelmanschap wordt daarvoor vereischt. Als een brave oude dame iemand, die zich pas met het bouwvak bemoeit, maar dien ze vertrouwen geschonken heeft, laten roepen en hem dan advies vraagt in het penibel geval of een oude muur nog kan blijven staan, zooals zij waant is, dan behoort de mensch meer dan de bouwkundige aan 't woord te komen en zoo is 't natuurlijk duizendmaal als men in opdracht groote verbouwingen voor de cliënteele is. Maar een volgende maal geldt het zwaarder opgaaf. In één of ander oud gebouw moet de heele vloer, moeten de veranderingen ondergaan en liefst op een wijze, dat noch de hooge overheid noch de buurlui hinder van het stutwerk krijgen in het glad functionneeren van den bedrijfsgang. In de gebouwen van het groeiende Nieuwsblad is dat herhaaldelijk voorgekomen, tijdens de 25 jaar, dat de heer Tinbergen op zijn wijs ook daaraan heeft meegewerkt. Maar vanzelf komt dat tevens voor waar de heele inrichting eischen stelt aan machinerie en wat daarmee samenhangt. In al zulke gevallen moet echter over goede en vertrouwde werklieden de beschikking wezen en dan geeft aan zaken als die van Tinbergen zulk een eigenaardig karakter, maakt het mogelijk, dat bij de wisselvalligheid van het bouwbedrijf toch een heelen groep van mannen met den patroon het zilveren feest meevieren. Piet en Gerrit, Arie en Janus, Kees en Hendrik, Willem en „Vos”... ze hebben trouwens elk een eigen plaats in de zaak; zijn elk weer naast den patroon — vertrouwensman van enkele of van vele klanten, wier bedrijf of wier woonhuis ze kennen op een prik en waarin ze onder allerlei omstandigheden diensten bewezen. Is het wonder, dat in zulk een bedrijf een centrum van bouwtechnisch kunnen ontstaat van groote waarde voor elk die er gebruik van wenscht te maken. Minder naar buiten blijkt het, dat hetgeen met de bouwers van den beginne af aan maar wel voor werkelijk goeden bouw, aan kan juist de ervaring van den practicus het minst gemist. Op het geven van practische adviezen, gebaseerd op het begrip van den vrager, in het uitvoeren van opdrachten zoo goed als dat mogelijk is, heeft de heer Tinbergen van den beginne af zich toegelegd en bij al wat er veranderd is, zijn meening daaromtrent is dezelfde gebleven: slechts daarin is het naar zijn meening de vorm waarin hij 't bouwbedrijf beoefent reden van bestaan. Wie bij hem ter markt komt, moet weten of ervaren, dat hij 't oog evenzeer houdt op den aannemer of de bouwer. En hij kan dat allereerst omdat een staf van geschoolde arbeiders hem te allen tijde ten dienste staat. Dat zijn zaak deswege voor de uitvoering van groote werken minstens evenveel goeden naam verwierf als de heer Tinbergen heeft met den bouw der Koninginnekerk bewezen, die als 't ware het proefstuk is voor de „Leistungsfähigkeit” van het bouwbedrijf in zijn ouden, maar technisch, den nieuwen tijd aangepasten vorm. Bij dezen bouw trad de heer Tinbergen niet op als ontwerper en bouwmeester, maar als één der uitvoerders op. De zorgvolle dagen bij het bouwen van Plan C, toen de leveranciers van de natuursteen den aannemers lieten zitten; andere bezwaren over te late levering, waren niet vergeten en daarom was het van de heeren een te grooter durf, het bouwen van zulk een kerk aan te nemen. En kwam het er op aan niet de orders van anderen stipt op te volgen, maar geheel de regeling voor zulk een bouw moest opgenomen worden bij de gewone zorgen, die een werkgever in dezen tijd worden bereid. In vroeger eeuwen werd zulk een groot werk dan en dan maar weer eens stilgelegd, maar heden ten dage wordt het aangenomen en moet op tijd geleverd worden. En gold toen ter ontschuldiging: het materiaal is niet aangekomen, de hulpmiddelen van den tegenwoordigen tijd hebben de afstanden korter gemaakt, zoodat een aannemer gehouden is zich weken van tevoren zelf te overtuigen, of hetgeen hij over maanden noodig zal hebben, reeds in bewerking is en aan het vlot werk niet in den weg zal staan. Hier werd, meest geestelijk werk geëischt en ook volbracht! De Koninginnekerk zal eeuwen ter eere van de bouwers met lof getuigen. Niet minder in den kring van den eigen gemeente, aan den weg en binnenshuis, gedurende de vijf-en-twintig jaar, dat hij patroon is. Niet altijd ging het hem voor den wind en inzonderheid tijdens den eersten tijd zijn hem de dikwijls zware zorgen van den ondernemer niet bespaard gebleven. Dat het hem ook daarbij gelukt is zijn zaak op volle hoogte te houden en zich zelf een voorspoedig man te maken, heeft hij in hoofdzaak te danken aan zijn onvermoeide werkkracht en groote behoefteloosheid. Langzaam maar zeker is echter de vooruitgang gekomen en de man, die bij zijn komst in het leven niet meer opbracht dan zijn goed verstand en zijn gezond lichaam, is geworden één der eersten onder zijn gelijken, geacht in den kring van zijn vakgenooten en daarbuiten, een autoriteit op zijn gebied. Is de heer Tinbergen een man, die voor zijn meening schrap staat, wijl het hem steeds om de zuiverheid van zijn oordeel is te doen, zoo belet zulks niet, dat hij vele vrienden en weinig vijanden heeft. Een gelukkig man in dit als in andere opzichten, die alle reden heeft zijn feest met opgewektheid te vieren.

40-Jarig jubileum N. Tinbergen. N. TINBERGEN. Het was gisteren 40 jaar geleden, dat de heer N. Tinbergen, thans oudste vennoot, in de firma N. Tinbergen en Zoon werd opgenomen. Dit jubileum is vanmorgen in den kring van familie en personeel op het feestelijk versierde kantoor der firma aan de Ged. Botersloot herdacht. De jubilaris werd allereerst toegesproken door zijn zoon en medefirmant, den heer M. Tinbergen, die hem als geschenk aanbood een door den schilder H. E. Mees geteekend portret van den jubilaris. Namens het personeel sprak de meesterknecht A. van Berkel woorden van hulde tot den heer Tinbergen en bood bloemen aan. Daarna werden gehuldigd de timmerlieden C. de Wit, H. Doesburg en G. van Alphen, die eveneens hun 40-jarig jubileum bij de firma vierden. De heer M. Tinbergen sprak hen in waardeerende bewoordingen toe en bood hun een geschenk onder couvert aan. Bij deze hulde sloot zich de heer Van Berkel namens het personeel aan. Vanmiddag was er een drukbezochte receptie in het woonhuis van den heer Tinbergen aan den Oostzeedijk. Onder de talrijke bloemstukken, die den jubilaris waren toegezonden, waren er van den Bond van Patroons in de Bouwbedrijven, van de vereeniging „Bouwkunst en Vriendschap”, van het Rott. Nieuwsblad en van vele aannemers en leveranciers en firma’s, waarmede de jubilaris in contact staat. Naast deze bloemstukken waren er vele telegrafische en schriftelijke gelukwenschen binnengekomen, o.a. van prof. van der Steur en Evers. Ook van de gelegenheid, door deze receptie geboden, om den heer Tinbergen persoonlijk geluk te wenschen, werd door velen gebruik gemaakt.

Nieuwe tabakspakhuizen voor de firma A. S. van Beek aan de Admiraliteitskade. [perspectieftekening van het bouwblok — zie de noot hieronder] Morgen, Donderdag 3 Nov., wordt de eerste steen gelegd van een blok nieuwe tabakspakhuizen voor de firma A. L. van Beek, alhier, op een terrein aan de Admiraliteitskade. De panden hebben aan de kade een front van 44 M. en zijn beneden ongeveer 24 M. diep. Met den beganen grond mee tellen ze 7 verdiepingen en hebben een opslagoppervlakte van ruim 4000 verk. meter. De uitvoering geschiedt op een betonfundeering. De vloeren worden tusschen de draagmuren gesteund door een ijzerconstructie. De afdekking geschiedt met een mastiekdak. Ontwerpster van het pakhuiscomplex is de firma N. Tinbergen en Zoon, alhier, welke naar dit eigen plan ook den bouw uitvoert. In de tweede helft van 1928 moet de bouw gereed wezen.

N. TINBERGEN. † Gisteravond overleed alhier op bijna 80-jarigen leeftijd de heer N. Tinbergen, een zeer bekende figuur uit de Rotterdamsche bouwwereld van vóór den oorlog. De heer Tinbergen, die aan de Academie zijn opleiding ontving, won daar op het eind van zijn studie de groote zilveren medaille voor bouwkunst. Hij was vervolgens medewerker aan den bouw van de Passage en aan dien van den Groote Schouwburg. Daarna trad hij in de firma J. J. van Hattem en Zoon, naderhand omgezet in de firma N. Tinbergen en Zoon, die onder zijn leiding of als architect veel belangrijk werk in Rotterdam en elders heeft uitgevoerd, o.a. den bouw van de Koninginnekerk. Als deskundige voor de gemeente trad de heer Tinbergen herhaaldelijk op bij de groote onteigeningen in de binnenstad en elders. Ook was hij een tijd lang voorzitter van de Eerste Rotterdamsche Patroonsvereeniging voor de bouwvakken. … Hij was als diaken 36 jaar lid van den Kerkeraad en trad in 1929 als praeses uit het college van diakenen. Vele jaren was hij bestuurder en voorzitter van het ziekenhuis „Bethesda"… Op zendingsterrein was hij meer dan 40 jaar bestuurder van de vereeniging tot Bevordering der Zendingszaak. Ook met het Nieuwsblad heeft de heer N. Tinbergen vele jaren in intieme relatie gestaan. Als bouwkundig adviseur van wijlen den heer C. Sijthoff heeft hij heel den groei van ons bedrijf aan den Zuidblaak meegemaakt…

No. 1101. Grafn.° 680. Heden veertien Maart negentienhonderd vier en dertig verschenen voor mij, Ambtenaar van den burgerlijken stand van Rotterdam: Johan Louis van Zijl [?], lijkbezorger, oud zeven en veertig [?] jaren, wonende alhier — en Johannes Rosier, oud drie en zestig jaren, zonder beroep, wonende alhier, die verklaarden, dat op twaalf Maart dezes jaars, des na middags te negen uur, alhier is overleden: Nicolaas Tinbergen, oud negen en zeventig jaren, geboren en wonende alhier, zonder beroep, weduwnaar van Alida Koot [?], zoon van Simon Cornelis Tinbergen en Marrigje den Boer, beiden overleden. Waarvan akte, welke is voorgelezen. [handtekeningen: de twee aangevers en de ambtenaar van de burgerlijke stand]