¹⁴WORM

In 2000 werden podium en winkel een organisatie. Dodorama, winkel en podium samen, fuseerde met een filmwerkplaats en met Popifilm tot WORM¹. De naam lijkt een acroniem, maar is het niet. Hij ontstond spontaan. Werk Overleg Rotterdamse Media is een ironisch backroniem van Mariëtte Groot zelf, achteraf bedacht; het is niet wat het woord betekent².

De nieuwe organisatie had een bestuur, en ook dat moest het gebouw nu herbergen. Waarschijnlijk was Jeroen Chabot, directeur van de Willem de Kooning Academie, de eerste voorzitter, binnengehaald door Hajo Doorn, Mariëtte Groot en Hans Beekmans³. Als die lezing klopt, vergaderde het bestuur aan de Rochussenstraat 169, onder meer op 11 september 2001⁴.

Wat WORM in die jaren over zichzelf zei, is vooral bewaard in het eigen webarchief.

Wat het gebouw de wereld in stuurde, telde net zo zwaar als wat er op het podium stond. WORM runde vanaf nummer 169 twee platenlabels. Z6 bracht elektronische muziek uit en had in januari 2002 drie cd's uit: Radio Symfonica van Frans Friedrich, Radion van Huib Emmer en Drone Joke Yeah van Donker Hare Joe. Op het sublabel ZZZZZZ records verscheen onder meer AA Kismet, de band van Lukas Simonis, de eigen programmeur van het podium, met Bob Rake¹. In 2001 begonnen Simonis en Henk Bakker in hetzelfde gebouw WORM Sound Studios². De discografie laat zien wat die labels uitbrachten, naast de andere opnamen van het podium.

Het vreemdste product was helemaal geen muziek. De software voor evenementenbeheer Stager is vermoedelijk bedacht op het kantoor van WORM in het gebouw, waar beheerder Mike van Gaasbeek, die door RSI met de spraakherkenning van Dragon werkte, een webtool ontwierp met één uitgangspunt: elk evenement één keer invoeren, nooit meer dubbel³. Het korte dossier over de techniek van WORM volgt hoe een concertagenda werkende software werd.

Los van de labels en het bestuur bleef het podium een werkplek, zoals de hoek dat het grootste deel van de eeuw ervoor ook was geweest. Een bericht uit januari 2002, dat hier als waarschijnlijk geldt, telt bij WORM aan de Rochussenstraat 169 acht mensen op de toenmalige regelingen voor gesubsidieerd werk, WiW en ID¹. Volgens hetzelfde bericht werd de platenzaak, eigendom van Mariëtte Groot, administratief gescheiden gehouden van het concertpodium². De oude werkplaats bood nu dus plaats aan acht mensen op gesubsidieerde contracten die samen een muziekstichting draaiden.

De hoek duikt ook op in het grote jaar van de stad. Tussen de projectdossiers van Rotterdam als Culturele Hoofdstad van Europa in 2001 beschrijft het Stadsarchief een cultureel project met de naam Ruis Reis, toegeschreven aan Dodorama³.

Tot het einde behield het programma zijn brede bereik. Op 27 februari 2002 speelde Sakada, het trio van Eddie Prevost, Mattin en Rosy Parlane, volgens uitgavegegevens die hier als waarschijnlijk gelden live bij WORM aan de Rochussenstraat, en werd daar opgenomen; Matchless bracht het uit als MRCD49, met als tracktitel simpelweg Worm - 27.02.02¹. Op 7 februari 2003 stond Konono No.1 uit Congo met The Ex op de hoek, tijdens de eerste Europese tournee van de groep².

Het eerste tastbare drukwerk van het podium dat voor het adres is gevonden, is een affiche in het Stadsarchief, beschreven als Collectie Affiches nr 2003-144³. Het kondigt een popmuziekprogramma van WORM aan van 1 tot en met 13 november 2002, op haar eigen locatie in de Rochussenstraat, naast avonden in club Las Palmas en club Nighttown⁴. Bijna vier maanden later kondigde de gearchiveerde agenda van WORM het Eddie Prévost Project van 8 maart 2003 aan als het Laatste concert op de Rochussenstraat 169⁵. Wie er in de podiumjaren verder op de hoek speelde, staat in het optredensregister; wat er op plaat werd vastgelegd, in de discografie.

WORM beschreef het vertrek later als een uitzetting. In een eigen terugblik, die de site als waarschijnlijk behandelt, heet de hoek de eerste WORM locatie, een kraakpand aan de Rochussenstraat, waaruit het collectief werd uitgezet; het einde werd gemarkeerd met een Schluss Party in november 2003¹. De termijn was toen al lang verstreken. Volgens een bericht uit januari 2002 had het collectief het pand naar verluidt op 1 december 2001 leeg moeten opleveren voor de sloop, maar die datum was al verstreken zonder dat er een andere plek was gevonden². Volgens een scriptie uit 2015 zou de stichting na het vertrek uit het hoekpand een jaar dakloos en zwervend zijn geweest, tot ze de voormalige VOC-werf in Delfshaven vond³. Deze laatste stappen rusten op WORM's eigen terugblik, een krantenbericht uit die tijd en één scriptie, niet op een rechtbankdossier. Daarom gelden ze alle drie als waarschijnlijk.

Zeker is dat beide fasen van de hoek een eigen website hadden, en dat daarvan genoeg pagina's zijn gearchiveerd om de programma's, de labels van het podium en de aankondiging van het laatste concert nog te lezen⁴. Het webarchief van WORM brengt die pagina's samen met het latere verhaal van het podium over zijn eigen geschiedenis en de Wikipedia-pagina.

Wie het gebouw in de kraak- en podiumjaren werkelijk bezat en kon bepalen wanneer het gesloopt zou worden, is nog altijd niet vastgesteld; die vraag hoort bij de slotperiode. De sloop waar dit alles op afstevende, is aan het gebouw zelf nooit uitgevoerd. Waardoor het gebouw behouden bleef, en wat er na 2003 werd van de meubelfabriek die inmiddels een muziekpodium was, vertelt het volgende hoofdstuk.