²¹Open vragen en woordenlijst

Het onderzoek heeft 32 vragen opgeleverd, en deze pagina toont ze allemaal, beantwoord of niet. Bij elke vraag staat het beste antwoord dat het materiaal nu toelaat en, als die er is, de voorwaarde waaronder het verder kan. Het register is geen verlanglijst en geen takenlijst. Het ligt open zodat een lezer kan zien wat bekend is, wat niet, en waarom een gesloten dossier gesloten is.

Elke vraag heeft een status: 12 zijn open, 6 in behandeling en 14 opgelost. Ongeveer de helft heeft daarnaast een oordeel over bureauonderzoek, een tweede label dat aangeeft waarom een onderzoeksspoor stilligt. De volgende stap kan een aanvraag in een studiezaal zijn, een geblokkeerde catalogus, materiaal dat al in huis is of een bron die is uitgeput. Status en oordeel zijn twee aparte velden en vallen niet netjes in drie groepen uiteen. Daarom zet de pagina ze naast elkaar, in plaats van elke vraag in één categorie onder te brengen. Zeventien records hebben een heropeningsvoorwaarde. Bij twaalf noemt die een externe, controleerbare omstandigheid die eerst moet veranderen voordat terugkeren zin heeft, zoals een archief dat een reeks digitaliseert of een eigenaar die een bestelling plaatst; bij de andere vijf staat dat er geen is. De overige vijftien hebben zo'n veld niet, en dat zwijgen moet niet worden gelezen als een ontbrekende voorwaarde. Een route die gesloten is, blijft gesloten totdat aan de vastgelegde heropeningsvoorwaarde is voldaan.

Twee soorten vermeldingen worden gemakkelijk verkeerd gelezen, en daarom houdt het register ze uit elkaar. Een vraag kan beantwoord zijn en toch een los eind hebben. Is het overlijden van een oprichter vastgesteld en beschikt het project over het bijbehorende stuk, maar moet er nog één akte worden besteld die niet online staat, dan is de vraag beantwoord met een restpunt; open is ze niet. En een zoektocht die goed is uitgevoerd, in een genoemde bron over genoemde jaren, en niets vindt, is zelf een uitkomst. De gedigitaliseerde pers noemt geen Hinderwetbekendmaking voor de hoek¹, en het project bewaart die uitkomst zonder zich ervoor te verontschuldigen.

Eén vermelding laat zien hoe ver bureauonderzoek kan reiken. Op de vraag wat de latere vergunningen van het gebouw inhielden, volgde het project de keten tot 1987 zonder iets te bestellen: het antwoord stond op de achterkant van twee pandkaarten die het al had. Alleen de twee dossiers uit 2002 kwamen uit een online index en niet van de kaarten².

Alle vragen, met hun status, hun beste antwoord en eventuele heropeningsvoorwaarde, staan in het onderzoeksregister.

Veel van wat deze site kan zeggen, rust op een handvol Nederlandse vak- en archiefwoorden die zich niet gemakkelijk laten vertalen. Het woord hoort zelf bij het bewijs: een beroepsnaam zoals die in een advertentie stond, een soort stuk zoals het archief het noemde. Waar het woord het bewijs is, blijft het staan en wordt het één keer uitgelegd, in de betekenis die de bronnen eraan geven en niet die van een woordenboek. Een meubelmaker maakt meubels en is geen timmerman. Een stoffeerder bekleedt meubels. Het adresboek is het jaarlijkse overzicht straat voor straat, de ruggengraat van wat we weten over wie er zat en woonde. Een gezinskaart is de kaart uit het bevolkingsregister, één per gezin, met alle adressen waar het gezin achtereenvolgens woonde. De woorden staan op gedrukte pagina's als deze.

De woordenlijst geeft de volledige lijst, van de ambachten waarmee de fabriek werd opgebouwd tot de gedoogstatus waaronder een kraakpand kon blijven bestaan, elk woord in de betekenis die de eigen bronnen eraan geven. Hier eindigt het archief. Hoe het allemaal is gemaakt, en welk werk met de hand en welk door machines werd gedaan, is het onderwerp van de Methodologie, die op de volgende pagina begint.