Continental Carpet en haar voortbestaan

Een winkel is in een middag dicht; een vennootschap kan hem tientallen jaren overleven. Volgens het adresboek verkocht een onderneming vanaf 1928 tapijten en gordijnstoffen aan Rochussenstraat 169a, en de telefoongidsen volgen haar tot de opheffingsuitverkopen van 1936^1 2. In de registers bleef ze staan, lang na de laatste bekende advertenties van de winkel. Voluit heette ze N.V. Continentale Tapijt en Meubelstoffen Handelmaatschappij. De Engelse naam, die de kennisgeving van 1976 nog afdrukte, was Continental Carpet and Furnishing Company.

Een afzonderlijke Beens-vennootschap

Hermanus Petrus Beens leidde N.V. Beens' Woninginrichting-Maatschappij sinds de oprichting in 1918, aanvankelijk als enig directeur³, en vanaf januari 1921 dreef hij in het hoekpand de meubelfabriek van die vennootschap⁴. Die firma zou pas in 1927–28 worden geliquideerd⁵. In het najaar van 1926, terwijl ze nog draaide, liet hij er een nieuwe vennootschap naast inschrijven⁶.

Op 2 september 1926 noteerde het Handelsregister een eenmanszaak aan Coolsingel 103b: de Continental Carpet and Furnishing Company, groothandel in tapijten en meubelstoffen, enig eigenaar H. P. Beens⁷. De nieuwe firma begon dus in de binnenstad en niet aan Rochussenstraat 169: de showrooms van de oude firma stonden aan Coolsingel 103 en 103a⁸. De zaak van Beens zat sinds 1918 aan de Coolsingel, eerst op nummer 56, waar een advertentie van juni 1918 een bovenzaal met schilderijententoonstelling aankondigde boven een showroom met Perzische tapijten⁹. Dit was een tweede Beens-onderneming die parallel liep, en de oude firma ging onder haar eigen naam door. In 1928 stond de firma vermeld op Rochussenstraat 169a¹⁰.

Vijf dagen later werd een naamlooze vennootschap opgericht met een kapitaal van f50.000¹¹. Honderd van de vijfhonderd aandelen waren geplaatst en volgestort, en Beens was directeur¹². Op 2 december werd de eenmanszaak formeel in de N.V. omgezet¹³. Iets meer dan een jaar later stond ze opnieuw in een bedrijvenjaarboek, tussen statutenwijzigingen die op 21 december 1927 waren gepubliceerd. Dat wijst erop dat de jonge vennootschap waarschijnlijk zo'n vijftien maanden na haar oprichting haar eigen regels al herschreef, al is de vermelding een samenvatting en niet de akte zelf¹⁴.

De vakpers meldde de oprichting in september van dat jaar:

De oude firma verdween op de gewone manier, met een uitverkoop:

Achter beide vennootschappen stonden de broers Beens, Hermanus Petrus en de oudere Fredericus Johannes¹⁵. Bij de Continental-vennootschap vermeldt het register F. J. echter met een procuratie, niet als directeur¹⁶. Waar de broers na het hoekpand terechtkwamen, staat in hun eigen verdiepende dossier.

Wat de onderneming verhandelde en onder welke naam

Continental Carpet was een agentuurfirma. Ze vertegenwoordigde de Belgische meubelmaker De Coene uit Kortrijk in Nederland, en in februari 1928 toonde ze op de W.I.M.B.A. in Rotterdam diens Queen Anne-, Sheraton- en Engelse renaissancemeubelen en modern kantoormeubilair¹⁷. In september 1930 stond ze tussen de exposanten op de Utrechtse Jaarbeurs, met tapijten, gordijnstoffen en lampenkappen¹⁸.

In 1928 betrok ze de winkel aan Rochussenstraat 169a¹⁹. H. P. Beens woonde zelf in het pand, vanaf augustus 1927 op 169b²⁰, en zijn broer Fredericus Johannes komt in de jaren eromheen ook onder de bewoners voor, in 1926 op 169a en in 1927 op 169c^21 22 23. De telefoongids van 1929 laat zien hoe dat zat: de directeur staat vermeld boven zijn eigen winkel, op het nummer van de winkel.

Op 17 januari 1928 meldde een kennisgeving in het Handelsregister dat de procuratie van F. J. Beens was ingetrokken²⁴. Eind 1929 verhuisde H. P. Beens binnen het pand, van 169b naar 169c²⁵. Op 3 augustus 1931 werd zijn huishouden ambtshalve uitgeschreven naar Teddington in Londen²⁶. In november van dat jaar noemde het register hem, inmiddels wonend in Londen, commissaris en voormalig directeur²⁷.

In juni 1930 bood de firma vanaf Rochussenstraat 169 enkele gebruikte trapnaaimachines en een partij stoffeerdersfournituren te koop aan²⁸:

In die jaren handelde de zaak op de hoek onder een korte naam, Furnishco, een afkorting van Furnishing Company²⁹. Het register schreef haar in september 1932 in als groothandel op 169a^30 31. De namen wisselden, het telefoonnummer bleef³², en dat is een geschiedenis van het pand en niet van de bedrijven. Welke vennootschap precies achter de naam Furnishco ingeschreven stond, blijft een open vraag op zichzelf.

De uitverkoop en de vennootschapshuls

Negen jaar na de uitverkoop die er ruimte voor had gemaakt, eindigde de winkel met een eigen uitverkoop. Op 14 juli 1936 adverteerde de firma met een algeheele uitverkoop wegens opheffing van bedrijf, en op 26 september volgde een Likwidatie Uitverkoop³³:

De najaarsadvertentie bood eetkamers, slaapkamers, salons, clubfauteuils en clubtafels aan, met daarbij geweven stoffen, gordijnpluche, vitrages, tapijten, lopers en gobelins, alles tegen ongekend lage prijzen:

De advertenties laten zien dat Furnishco een opheffingsuitverkoop aankondigde. Ze laten niet zien dat die uitverkoop ook is afgerond, of welke rechtspersoon precies achter de handelsnaam stond³⁴. Die rechtspersoon bleef wel in de registers staan. In februari 1976 noemde een wettelijke kennisgeving in het NRC Handelsblad dezelfde vennootschap als beleggingsmaatschappij: B.V. Beleggingsmaatschappij voorheen Naamloze Vennootschap Continentale Tapijt en Meubelstoffen Handelmaatschappij (Continental Carpet and Furnishing Company)³⁵:

De tapijtimporteur was een beleggingsmaatschappij geworden, en de kennisgeving van 1976 drukte nog altijd de Engelse naam af³⁶.

Wat wel en niet kan worden achterhaald

Wie de vennootschap later leidde, is in de hier gebruikte bronnen niet bekend. Een zoekactie in de namenindex van het Nationaal Archief Bedrijvenregister Zuid-Holland leverde noch Furnishco noch Continental Carpet op, al geeft die uitkomst geen uitsluitsel over wat een ander archief mogelijk bewaart³⁷. De kennisgeving van 1976 is de jongste persvermelding die in dit verdiepende dossier is gebruikt.