De openstaande dossiers en de vragen die we hebben afgesloten

Dit register bevat de vragen die het onderzoek heeft opgeroepen, de beantwoorde net zo goed als de onbeantwoorde. Bij elke vraag staat het beste antwoord dat de bronnen nu toelaten en, waar dat is vastgelegd, wat er nodig is om verder te komen. Het is bewust openbaar. Wie het doorleest, ziet in één oogopslag welke vragen echt nog openstaan, welke niet verder komen omdat er iets nodig is wat het project niet vanachter een bureau kan doen en welke gewoon beantwoord zijn en hier blijven staan zodat het antwoord zichtbaar blijft. Het is geen verlanglijst en geen takenlijst.

Elke vraag heeft een status en, als die is toegekend, een oordeel over het vervolg van het bureauonderzoek. Samen scheiden ze open of lopend werk van routes die alleen nog via een archiefaanvraag verder kunnen, die een afgebakende zoekactie zonder resultaat opleverden, die op materiaal steunen dat al in huis is, of die opgelost of op een andere manier afgesloten zijn. Het zijn werklabels en ze verdelen de vragen niet in drie keurige groepen: oudere vermeldingen geven niet allemaal even volledig aan onder welke voorwaarde het onderzoek verder kan.

Veel open vermeldingen wachten op iets buiten het bureauonderzoek. Dat kan een document zijn dat nog niet is gedigitaliseerd, een bestelling in een studiezaal, een geblokkeerde catalogus of contact met iemand. Andere gaan over materiaal dat het project al heeft, of zijn oudere vermeldingen waarbij de voorwaarde om het onderzoek te hervatten nog niet is opgeschreven. Of een route opnieuw mag worden gevolgd, bepalen de onderzoeksmethode van het project en de lijst van zoekroutes die niet opnieuw moeten worden gevolgd, niet deze pagina alleen.

Een heropeningsvoorwaarde noemt een externe omstandigheid, die iedereen kan controleren, en die eerst moet veranderen voordat teruggaan zin heeft: een archief dat een reeks digitaliseert, de eigenaar die een aanvraag doet, een belemmering die wegvalt. Vijftien huidige vermeldingen hebben dat veld niet; uit hun tekst moet dus niet worden opgemaakt dat er een voorwaarde ontbreekt. Een route die als gesloten staat, blijft gesloten totdat aan de vastgelegde voorwaarde is voldaan.

Het register houdt twee soorten vermeldingen uit elkaar die makkelijk verkeerd worden gelezen. Een vraag kan beantwoord zijn en toch een los eindje hebben. De dood van een oprichter kan vaststaan en zijn dossier kan in huis zijn, terwijl er nog één geboorteakte moet worden aangevraagd die niet online staat. Die vraag is beantwoord, met een restpunt, en staat niet open. En een degelijke zoekactie in een bepaalde bron, voor bepaalde jaren, die niets oplevert, is op zichzelf een resultaat. De gedigitaliseerde pers vermeldt geen kennisgeving op grond van de Hinderwet voor de hoek¹. Het project bewaart dat resultaat en zet het uiteen in een eigen notitie.

Ook de eigen valse starts van het project staan erin. Toen een eerdere versie van dit onderzoek terzijde werd gelegd, kwam de vraag wat daarin had gestaan in het register terecht, in plaats van te verdwijnen. Die vraag staat nu bij de opgeloste en afgesloten vragen, zodat er niets stilletjes wegvalt.

Sommige antwoorden lagen al op de plank. Op de vraag wat de latere vergunningengeschiedenis van het gebouw inhield, kon het project de keten volgen zonder iets aan te vragen: het antwoord stond op de achterkant van twee kaarten die het al bewaarde.

De vergunningengeschiedenis tot 1987 is rechtstreeks van de achterkant van die twee kaarten gelezen; de twee latere dossiers, uit 2002, komen uit een online adresindex². Om de stukken achter de latere regels te vinden en te lezen, is nog steeds een aanvraag bij het archief nodig. Maar het antwoord was in grote lijnen al bekend, en dit register houdt dat verschil zichtbaar.